geçmiş geleceğimin bulutu

Geçmiş Geleceğimin Bulutu

Her yalnızlığın bir tanımı var aslında, ben henüz benimkinin tanımını bilmiyorum. Çünkü her gün yeni bir köşesini görüyorum, her an görmediğim köşeleriyle yüzyüze geliyorum. Sırtımı dönemiyorum, sırtım duvar.

Devamını Oku

dünyaya alışmak

Dünyaya Alışmak

Dünyaya alışmak, ne kadar iğrenç bir şey. Her zaman dünyanın bize ayak uydurduğunu söyleyip egolarımızı besledik, aslında biz dünyaya ayak uyduruyorduk ve yavaş yavaş buna alışıyorduk.

Devamını Oku

ruhum depremlere gebe

Ruhum Depremlere Gebe

Şehirdeki tek evin pencere kenarındayım, düşüncelerim boşlukta sürükleniyor. Vücut buluyor hislerim. İşte o an ruhumdaki sarsıntıları, ağır yanıkları, kapanmayan yaraları hissediyorum.

Devamını Oku

grileşmek

Grileşmek

“Ya siyahız ya beyaz, ortası olmaz.” diyenlerden olamadık biz hiç. Arada kalanlardan olduk. İki seçenek arasında asla birinde karar kılamayanlardan olduk. Hangi tarafa baksak belirsizlik vardı. Nereye baksak soru işaretleriyle karşı karşıya kaldık.

Devamını Oku

huzur uykusunda

Huzur Uykusunda

Uyuyor şuan, saat gecenin bilmem kaçı. Belki sabahın 6’sı belkide gecenin 3’ü. Her şeyden habersiz bebek gibi günahsız uyuyor… Ama yemin ederim size annesine sığınmış gibi masum uyuyor.

Devamını Oku

boğuldu

Boğuldu

Boğuluyorum. Bir suyun altında veya bir insanın dünyasında değil, kendi içimde boğuluyorum. Üstelik çırpınmıyorum da artık, orada olduğumu belli etmek için kolumu dahi kaldırmıyorum.

Devamını Oku

eskitilmiş yeni sayfa

Eskitilmiş Yeni Sayfa

Yeni bir sayfam vardı. Sıfırdan, bembeyaz, çiziksiz. Evimde ilk kez pencere kenarlarını süsleyen çiçekler vardı. En güzelini en güzel odama saklamıştım. En temiz en berrak odama. O da sevmedi sanırım yerini, soldu gitti.

Devamını Oku