tutunamayanlar

Tutunamayanlar #2

Olay: Turgut’un rüyası
Zaman: 20. yüzyılın ikinci yarısında bir sabah
Mekan: Turgut’un yatak odası ve kafasının içi

Yazık; insanlar düşüncelerimize uygun biçimler almıyor.

Hayat, düşünceleri tutan bir hapishanedir.
İnsan, can sıkıcı bir saç demetidir, ben de akılsız bir robotum.
Uyuyakaldı.


O kısa sabah uykusunda, çok uzun bir rüya gördü. Rüyasında, büyük bir çadırda bekliyordu. Yoksa, bir tarla mıydı? Belki de bir meydandı; çünkü büyük bir saatin altında duruyordu. Hayır meydan değildi, çayırdı; çünkü, her yandan papatyalar açmıştı. Papatyaları çok iyi hatırlıyordu. Elinde bir karanfil demeti, birini bekliyordu. Nermin’le daha evlenmemişti. Evet, onu bekliyordu. “Nermin gene geç kaldı.” diye düşündü. Oysa Nermin hiç geç kalmazdı.


Taşın üstünde kabartma bir yazıt vardı. “Hiç olmazsa yazıt koymayı düşünmüşler bu çarpık taşın üstüne. Düzgün bir yazı olsa.” Taşa yaklaştı, okumaya çalıştı. Kargacık burgacık harfleri zorlukla söktü: “TURGUT ÖZBEN 1933-1962.” Geriye sıçradı: “Hayır! Olamaz!” İçinin boşaldığını hissetti birdenbire: göğsünden midesine, oradan da bacaklarına doğru bir kayıp gitme. “Hayır! Selim olmalı! Ben, Nermin’le buluşacaktım.”


Pencereye yaklaştı, perdeyi hafifçe aralayarak dışarı baktı: karşı evlerin Turgut’a sırtını dönmüş arka cepheleri: çizgilerini yumuşatmayı bilememiş kütleler; çirkinliklerini, rüyadan yeni uyanmış bir insana, sadece var olmalarıyla unutturan gerçek hacimler… Turgut, bütün bunları o sırada mı düşündü, yoksa sonradan, o anı hatırladığı zaman, öyle düşündüğünü mü sandı? Bilemedi: çünkü o zaman henüz Olric yoktu. Henüz durum bugünkü gibi açık ve seçik, bir bakıma da belirsiz değildi. Bir cümle kaldı yalnız aklında: “Güzel bir gün ve ben yaşıyorum.”


Elinde karanfillerle eşini bekleyen bir adam, eşini bekleyen bir ölü. O mezara kendini koyamayan, en yakın arkadaşının olduğunu -olması gerektiğini- savunan bir adam. Bu çıkılmaz bir paradoks olabilir, adam kafayı yemekte ama yaşıyor hemde bu güzel günde. Olric daha gelmedi…

tutunamayanlar

tutunamayanlar